(...) kocham cię-napisał

Zayn podszedł do niej. Usiadł obok i mocno przytulił. Rozmawiali szeptem. Nie wiem nawet o czym, bo byłam wpatrzona w Harrego. Trzymałam go za rękę, gdy poczułam drgnięcie jego palców. Wstałam z krzesła i pochyliłam się nad nim. Poruszył delikatnie głową po czym otworzył oczy. Moja łza skapnęła na jego policzek. Zaraz ją delikatnie wytarłam. Zobaczył to Zayn i podszedł do nas. Patrycja nie wstała. Cały czas siedziała przy Louisie. Z resztą nie dziwie się jej. Pewnie postąpiłabym tak samo na jej miejscu..

-c…co..s…co się..sta..stało?-zapytał z ledwością Harry

-nie mów teraz za dużo-powiedziałam

-mieliście wypadek-dokończyłam po chwili

-aa…co…z…z Louisem?-zapytał resztką sił

-tak samo jak ty jest po operacji i czekamy, aż się obudzi. Ale spokojnie już nic wam nie grozi. A teraz odpocznij. Może spróbuj zasnąć

-nie…nie chce…spa…spać

 -to na razie chociaż nic nie mów. Jak będziesz coś chciał to napisz-powiedziałam podając mu notes i długopis

Napisał na kartce: JAK DŁUGO TU SIEDZISZ?

-nie długo-odpowiedziałam

On znowu napisał: NA PEWNO! ZNAJĄC CIĘ TO PEWNIE SIEDZISZ TU OD KĄD NAS TU PRZYWIEŹLI. ZAWOŁAJ ZAYNA.

-co chcesz?- zapytał Zayn

ILE ANIA TU SIEDZI? I JAK DAWNO TEMU TU TRAFILIŚMY?

-przywieźli was tu po wypadku ok. 14 godzin temu. Ania siedzi przy tobie cały tan czas i nie chce pójść do domu się przespać ani nic.

ANIU! PROSZĘ  ZJEDZ COŚ! 14 GODZIN BEZ JEDZENIA? PROSZĘ, DLA MNIE. A POZA TYM TO DZIĘKUJĘ. I MOŻE TO NIE JEST ODPOWIEDNI MOMENT, ALE MUDZĘ CI TO POWIEDZIEĆ: KOCHAM CIĘ!-napisał

Gdy przeczytałam kartkę popłakałam się. Spojrzałam na Harrego, który miał łzy w oczach. Był wystraszony. Jego oczy mówiły same za siebie.

Zapłakana nachyliłam się nad nim, pocałowałam go i powiedziałam:

-ja też cię kocham

Harry uśmiechnął się i napisał:

WBREW POZOROM JESTM TERAZ NAJSZCZĘŚLIWSZYM FACETEM NA ŚWIECIE.

Cały czas płakałam. Harry otarł mi łzy i pocałował w rękę. Ten gest był cudowny. Patrzyliśmy sobie w oczy jak najszczęśliwsi ludzie ludzie na Ziemi. Wtedy weszli Niall i Liam.

-Harry! Obudziłeś się-powiedział Liam, który wszedł pierwszy

-Tak, ale nie powinien się jeszcze przemęczać, dlatego pisze to co ma do powiedzenia-wyjaśniłam chłopakom

-Świetnie, a co z Louisem?-zapytał

-czekamy jeszcze, aż się obudzi

Było już po 8.00, gdy przyszli lekarze na obchód.

-Obudził się pan. To bardzo dobrze. Po południu pielęgniarka zabierze pana na badania i jeśli wszystko będzie dobrze za kilka dni będzie pan mógł wyjść-powiedział jeden z lekarzy

-ok. godziny 18.00 przyjdzie tutaj policja, żeby przesłuchać pana w sprawie wypadku-dokończyła pani doktor

Lekarze wyszli. Zastanawiała mnie ta wizyta policji. Przecież to był wypadek. Ale ja się na tym nie znam

-idź do domu-powiedział Harry

-miałeś się nie przemęczać-odpowiedziałam

-już się dobrze czuję. Ale ty od kilkunastu godzin nie spałaś, ani nie jadłaś

-nie chce mi się spać, ani nie jestem głodna, a poza tym to nie pójdę stąd. Nie zostawię cię

-jesteś cudowna co ja bym bez ciebie zrobił?